Bezpłatna aplikacja na komputer – MM News... i jestem na bieżąco! Sprawdzam
Zapraszamy do zapoznania się z serwisem w wersji demo. Aby uzyskać pełen dostęp do treści kliknij "kup dostęp" i wybierz opcję najlepszą dla siebie.
, czyli dzisiaj kończy się dostęp do Twojego Niezbędnika. Przedłuż już teraz w promocji
Dostęp do serwisu wygasł w dniu . Kliknij "wznów dostęp", aby nadal korzystać z bogactwa treści, eksperckiej wiedzy, wzorów, dokumentów i aktualności oświatowych.


Po raz kolejny orzecznictwo sądowe pozwala nam przyjrzeć się bliżej praktyce stosowania art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego, dotyczącego odwołania nauczyciela z funkcji kierowniczej w „szczególnie uzasadnionych przypadkach”. W Wyroku NSA z dnia 24 września 2025 r. (III OSK 1837/24) NSA badał, czy takie odwołanie jest dopuszczalne nie tylko w razie nagłych i drastycznych zdarzeń, lecz także wtedy, gdy zachowanie dyrektora rażąco narusza prawo, zasady etyki lub interes publicznej jednostki oświatowej.

Stan faktyczny sprawy

Sprawa dotyczyła dyrektorki jednostki oświatowej, odwołanej uchwałą organu prowadzącego w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego, tj. w trakcie roku szkolnego i bez wypowiedzenia. Organ prowadzący, po uzyskaniu pozytywnej opinii kuratora oświaty, uzasadnił decyzję wystąpieniem „przypadku szczególnie uzasadnionego”. W uchwale zarzucono dyrektorce szereg naruszeń, m.in. nieoficjalne kierowanie jednostką niepubliczną prowadzoną przez członka rodziny, udostępnianie pomieszczeń i zasobów jednostki publicznej uczniom placówki prywatnej, wykorzystywanie nauczycieli szkoły publicznej do prowadzenia zajęć dla uczniów jednostki niepublicznej, a także przydzielanie zajęć dydaktycznych innym nauczycielom podczas własnego urlopu i pobieranie wynagrodzenia za godziny, których faktycznie nie przeprowadziła. Dodatkowo organ zarzucił pobieranie zawyżonych składek ubezpieczeniowych od uczniów w celu sfinansowania ubezpieczenia pracowników jednostki oświatowej, pobieranie opłat za szafki bez podstawy prawnej oraz nierówne traktowanie uczniów w tym zakresie. Wskazano również na nieprawidłowości w nadzorze pedagogicznym, przydzielaniu zastępstw doraźnych oraz antydatowanie porozumień z inną jednostką oświatową.

Odwołana dyrektorka zaskarżyła uchwałę do WSA w Warszawie, zarzucając organowi nadużycie prawa i błędną kwalifikację wskazanych zdarzeń jako „przypadków szczególnie uzasadnionych”.

Stanowisko WSA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę dyrektorki za zasadną. W ocenie sądu organ prowadzący zastosował art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego